എംസോണ്‍ റിലീസ് - 1473 www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/msonepage
തുടക്കത്തിൽ അവിടെ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പ്രലോഭനം ശാപത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തായ ആദമിന് മൂന്ന് ആൺമക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കെയിൻ, ആബെൽ, സെത്ത്.
കെയിൻ ആബെലിനെ കൊന്നു, ശേഷം കിഴക്കോട്ട് ഓടിപ്പോയി. പുറത്താക്കപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടം മാലാഖമാർ അവന് അഭയം നൽകി.
അവരാണ് 'ദി വാച്ചേർസ് (നിരീക്ഷകർ)'.
ഈ വാച്ചെർസ് കെയിനിന്റെ തലമുറയെ ഒരു വ്യവസായ നഗരം നിർമിക്കാൻ സഹായിച്ചു.
കെയിനിന്റെ നഗരത്തിൽ നിന്നും പടർന്ന തിന്മ ലോകത്തെ തന്നെ വിഴുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
സെത്തിന്റെ തലമുറ മാത്രം ഇതിനെ പ്രതിരോധിച്ചു കൊണ്ട് സൃഷ്ടിയുടെ ശേഷിപ്പുകളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ഇന്ന്, സെത്തിന്റെ പരമ്പരയിലെ അവസാനത്തെ കണ്ണി മുതിർന്നിരിക്കുന്നു.
ലെമക്: ആദമിൽ നിന്നും സെത്തിലേക്കും, സെത്തിൽ നിന്നും എനോഷിലേക്കും,
എനോഷിൽ നിന്നും കീനാനിലേകും കീനാനിൽ നിന്ന് മഹലീലിലേക്കും
എന്റെ അച്ഛൻ മെത്തുസലാഹിൽ നിന്നും എന്നിലേക്കും ഇത് കൈമാറിവന്നു.
ഇന്ന് ഈ ജന്മാവകാശം നിനക്ക് നൽകുകയാണ്,
നോഹാ.
എന്റെ മകനേ...
കർത്താവ് അവന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി ആദമിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
എന്നിട്ട് ഈ ലോകം അവന് മേൽനോട്ടത്തിനായി വിട്ടുകൊടുത്തു.
ഇന്ന് മുതലിത് നിന്റെ ജോലിയാണ്. ഇതാണ് നിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം.
കർത്താവിന്റെ കൂടെ ധർമത്തിന്റെ പാതയിൽ നീങ്ങാൻ നിനക്ക് കഴിയട്ടെ.
ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു....
സെത്തിന്റെ പുണ്യഭൂമിയാണിത്!
ആൾക്കാർ വരുന്നു.
പോയൊളിക്ക്.
നമുക്ക് ഇവിടെ കുഴിക്കാം.
ഈ ഭൂമി സോഹാറിനാൽ(ഒരു കല്ല്) സമ്പന്നമാണ്.
ഇത് കർത്താവിന്റെ ഭൂമിയാണ് നിങ്ങൾ എന്താ ചെയ്യുന്നത്?
കർത്താവോ?
ഞങ്ങളുടെ ഖനികൾ വരണ്ടു പോകുകയാണ്.
ഗ്രാമം ഉണങ്ങുകയാണ്, കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണം.
എന്നിട്ട് അവനെന്താ ചെയ്തത്?
നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പിനോട് മല്ലിട്ട് (കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത്)
അതിജീവിക്കണമെന്ന് നമ്മളെ ശപിച്ചു!
ഇതൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ
ആ നാണംകെട്ട പണി ഞാൻ ചെയ്യൂ.
എനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ മാത്രം.
ഈ ശേഷിപ്പ് ഇനി മുതൽ കെയിനിന്റെ പിൻഗാമികളുടേതാണ്.
സെത്തിന്റെ പരമ്പര ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു.
ഇത് ഇനി നമ്മുടേതാണ് കുഴിച്ചോളൂ!.
പരിഭാഷ: സാരംഗ് മാത്തിൽ.
'നോഹാ'.
നോഹ: ഹാം.
നീ എന്താ ചെയ്യുന്നേ?
ഇത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്.
നീ മറ്റുള്ള പൂക്കളെ കണ്ടോ?
അവയെങ്ങനെയാണ് ഭൂമിയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നതെന്ന്?
അതാണ് അവയുടെ ശരിയായ സ്ഥാനം.
അവയ്ക്ക് ഒരു ദൗത്യമുണ്ട്.
അവ തളിർക്കും,
പിന്നെ വിടരും,
അവയുടെ വിത്തുകൾ കാറ്റിൽ പറന്ന് പോയി കൂടുതൽ പൂക്കൾ ഉണ്ടാകും.
നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളവ മാത്രമേ ശേഖരിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.
മനസ്സിലായോ?
ഷെം.
ഹാം.
വാ പോകാം.
ആൾക്കാർ. ഒളിച്ചോ...
പോ.
വേട്ടക്കാരൻ:നീ ഞങ്ങൾ കൊന്നതിനെ കണ്ടെത്തി അല്ലേ?
എന്തൊരു ഭാഗ്യം.
പക്ഷേ ആ ഭാഗ്യം നിനക്ക് കിട്ടാനിടയില്ല.
ഞങ്ങൾ ഇറച്ചി കഴിച്ചിട്ട് എത്രനാളായെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?
ഒരു മൃഗത്തെ കണ്ടിട്ടുതന്നെ എത്രനാളായി!
മെല്ലെ.
നിനക്കെന്താ വേണ്ടതെന്നുപറ?
നീതി.
അവരെന്തിനാ ഇതിനെ കൊന്നത്?
അവർ ഇതിനെ കഴിക്കും.
അതെന്തിനാ?
അവരുടെ വിചാരം ഇതവരെ ശക്തരാക്കുമെന്നാ.
അത് ശരിയാണോ?
അവര് മറന്നുകാണും,
ശക്തി വരുന്നത് കർത്താവിൽ നിന്നാണ്.
അമ്മേ!
നിന്റെ ഏട്ടന്മാരെ കണ്ടോ?
ഹാം ഇന്ന് മനുഷ്യർ വേട്ടയാടുന്നത് കണ്ടു.
അവർ അടുത്തു വരികയാണ്.
എന്നിട്ട് അവൻ എങ്ങനെ?
അതിൽ കുറച്ചു താൽപര്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഉം.
അവനത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.
ഞാൻ മറ്റു ചിലത് കൂടെ കണ്ടു.
ഒരു പൂവ്,
ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് വിടർന്നു വരുന്നു.
വിശ്രമിക്ക്.
ഒരു പക്ഷെ അവസാനം അവനെല്ലാം ശരിയായ രീതിയിലാക്കും. (കർത്താവ്)
മെത്തുസലാഹ്.
അവൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?
നോഹ: പറഞ്ഞെന്നു തോന്നുന്നു.
അവൻ നമ്മളെ സഹായിക്കുമോ?
അവൻ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുവാൻ പോകുകയാണ്.
കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ യാത്ര വളരെ അപകടം പിടിച്ചതാണ്.
നിങ്ങളുടെ മുത്തച്ഛൻ ജീവനോടെയുണ്ടെന്ന് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?
അറിയില്ല. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പർവ്വതം കണ്ടു.
നമ്മൾ അത് കണ്ടെത്തണം. നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമെങ്കിലോ.
ഹാം: ഷെം. ഇതിൽ എന്നെയൊന്ന് സഹായിക്കാമോ?
നമുക്ക് കുട്ടികളെയും കൂട്ടി ഒളിച്ചിരിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടെത്തണം.
ഇനി ഒളിച്ചിരിക്കലൊന്നുമില്ല.
നമ്മൾ പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു.
നോഹ: ഹാം. അതെങ്ങനെയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ കാണിച്ചുതരട്ടെ.
ഇവിടെ തള്ളിക്കോ.
അടുത്ത തവണ നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോഴേക്കും,
നമുക്ക് ആവശ്യമായ ചിലതൊക്കെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും.
അവിടെ നഗരങ്ങളുണ്ട്.
നോഹ: നമ്മൾ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല.
അത് സൊഹാർ ഖനിയാണോ?
നോഹ: ആയിരുന്നു. അവർ അത് മുഴുവനും കുഴിച്ചെടുക്കുന്നത് വരെ.
അപ്പോൾ നമ്മൾ ചുറ്റി പോകണോ?
വേണ്ട.
അവരെല്ലാവരും മരിച്ചെന്നു കരുതുന്നുണ്ടോ?
കാണുമ്പോൾ അങ്ങനെയാ തോന്നുന്നത്.
ഇവരിവിടെ കൊള്ളയടിക്കുകയായിരുന്നിരിക്കണം.
ആരോ അത് ഇവരിൽ നിന്നും തട്ടിയെടുത്ത പോലുണ്ട്.
അച്ഛാ!
ഒരുമിച്ച് നിൽക്ക്.
അച്ഛാ!
ഇവിടെ!
ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ?
എന്നെയൊന്ന് കാണിച്ചേ.
നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞേ.
നിനക്ക് പേരില്ലേ?
ഈല.
എന്റെ പേര് ഈല
ഈല
നീ സുഖം പ്രാപിച്ചോളും ഈല.
ഇത് ഷെം
ഇവൻ നിന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചോളും.
ഒരിക്കലും വിടില്ല.
മലയുടെ മുകളിൽ ഉണ്ട്! വേഗം!
നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകണം.
നോഹ: മലകയറി ഓടിക്കോ
നമ്മൾക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല.
നോഹ: നമുക്ക് വേറെ വഴിയില്ല വേഗമാകട്ടെ!
നിൽക്! ഭൂതങ്ങൾ!
അവ നിന്നെ കൊല്ലും!
നോഹ: ഷെം!
ആത്യന്തികമായി നീ നിന്റെ അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കണം.
നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഓട്!
നോഹ!
നോഹാ!
നോഹ! കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?
ഞങ്ങൾ എന്റെ മുത്തച്ഛൻ മെത്തുസലാഹിനെ കാണാൻ വന്നതാണ്.
ആ വയസ്സന്റെ കൊച്ചുമകൻ?
നീ അവരെ കൊല്ലേണ്ടതാണ്.
പക്ഷെ സാമ്യസാ... - ഇതൊരു മനുഷ്യനാണ് ഓഗ്.
ഇവർ എങ്ങനെയാണ് കർത്താവിനെ ചതിച്ചതെന്ന് നീ മറന്നോ?
അവൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളെ അയച്ചത്!
ഇവൻ കള്ളം പറയുകയാണ്!
അവരെ ഇവിടെ ചാകാൻ വിട്ടേക്ക്.
ആരാ ഇവർ?
വാച്ചേഴ്‌സ്(നിരീക്ഷകർ)
അച്ഛാ?
ഇപ്പോൾ ഉറങ്ങിക്കോ.
പാട്ടുപാടി തരുമോ?
ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനോടും പാടാൻ പറയുമായിരുന്നു.
നിനക്കറിയാമോ, എനിക്കും അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ഉറങ്ങാതിരിക്കുമ്പോൾ
അദ്ദേഹം ഒരു പാട്ട് പാടിത്തരാറുണ്ടായിരുന്നു.
നിനക്കത് കേൾക്കണോ?
♪ ഉയരെയുള്ള ചന്ദ്രനും♪
♪ തിങ്ങിവളരുന്ന മരങ്ങളും♪
♪ നിന്റെ അച്ഛനും നിനക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു. ♪
♪ ആ ചിറകുകളാൽ പൊതിഞ്ഞ് നിന്നെ പാർപ്പിക്കും♪
♪ എന്നിട്ട് മയങ്ങാൻ മന്ത്രിക്കും ♪
♪ നിന്റെ അച്ഛനാണ് ♪
♪ നിന്നെ തഴുകിയുറക്കുന്ന ആ സുഖമുള്ള കാറ്റ് ♪
♪ അത് മയങ്ങാൻ മന്ത്രിക്കുന്നു. ♪
♪ നിന്നോട് മയങ്ങാൻ മന്ത്രിക്കുന്നു ♪
ഈ മുറിവ് ഒരു അവലക്ഷണമാണ്.
അവൾക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകില്ല.
ഈ ജ്വരം അവളെ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ
ജീവിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്റെ കൂടെ വാ.
നിങ്ങളെ പേടിപ്പിച്ചതിൽ ഞാൻ ക്ഷമ പറയുന്നു.
ഞങ്ങൾ മനുഷ്യരെ ഭയപ്പെടുന്നു.
ഹാം: പിന്നെന്തിനാ നീ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നത്?
കർത്താവ് ഞങ്ങളെ രണ്ടാമത്തെ ദിവസമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.
സ്വർഗം നിർമിച്ച അതേ ദിവസം തന്നെ.
ഞങ്ങൾ ആദമിനെയും ഹൗവ്വയെയും നിരീക്ഷിച്ചു.
അവരുടെ ചാപല്യങ്ങളും സ്നേഹവും കണ്ടു.
പിന്നെ അവരുടെ പതനവും കണ്ടു. ഞങ്ങൾ അവരോട് ദയകാണിച്ചു.
അപ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങൾ ഇതുപോലെ കല്ലുകളായിരുന്നില്ല, പ്രകാശമായിരുന്നു.
അത് ഞങ്ങൾ ഇടപെടേണ്ടിയിരുന്ന കാര്യമായിരുന്നില്ല.
എന്നിട്ടും ഞങ്ങൾ മനുഷ്യരാശിയെ സഹായിക്കാനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കർത്താവിനോട് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചു.
അതിനദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിച്ചു.
നിങ്ങളുടെ ഭൂമിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ മൂടി.
ഞങ്ങളുടെ തിളങ്ങുന്ന ശരീരം കല്ലുകൊണ്ടും ചെളി കൊണ്ടും അടച്ചു.
എന്നിട്ടും ഞങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച്‌ അറിയാവുന്നതെല്ലാം മനുഷ്യരെ പഠിപ്പിച്ചു.
ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ
അവർ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു മഹാന്മാരും പ്രബലരുമായി.
പക്ഷെ പിന്നീട് ഞങ്ങൾ കൊടുത്ത കഴിവിനെ അവർ ആക്രമണമാക്കി മാറ്റി.
ഒരേയൊരു മനുഷ്യൻ മാത്രം ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
അത് നിന്റെ മുത്തച്ഛൻ മെത്തുസലാഹ്ആയിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ വേട്ടയാടപ്പെട്ടു , കൂടുതൽ പേരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ജീവനോടെയുള്ളവർ ഈ കല്ലുകൾക്കുള്ളിൽ ബന്ധിതരായി
ഈ തരിശുഭൂമിയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
ഞങ്ങളെ തിരിച്ചുകൊണ്ട് പോകാൻ കർത്താവിനോട് കേണപേക്ഷിച്ചു.
പക്ഷെ അപ്പോഴെല്ലാം അദ്ദേഹം നിശബ്ദത പാലിച്ചു.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ
നീ പറയുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിളി കേട്ടു എന്ന്.
സാമ്യാസക്ക് ഇത് അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല.
അതും ഒരു മനുഷ്യൻ?
ലോകത്തെ നശിപ്പിച്ച മനുഷ്യൻ.
പക്ഷെ നിന്നെ നോക്കുമ്പോൾ,
നിന്നിൽ എനിക്ക് ആദമിന്റെ ചൈതന്യം കാണാനാകുന്നുണ്ട്.
എനിക്ക് അറിയുന്ന മനുഷ്യൻ.
ഞാൻ സഹായിക്കാനായി വന്ന മനുഷ്യൻ.
ഹാം: ഞാൻ കൂടെ വന്നാൽ എന്താ?
കാരണം നീ അമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം.
നിനക്ക് മനസ്സിലായോ?
പിന്നെ നീ അച്ഛനെ നന്നായി നോക്കിക്കോണം.
അവരെ ശ്രദ്ധിക്കണേ.
അവർ സുരക്ഷിതമായ കൈകളിലാണ്.
മുത്തച്ഛൻ..?
മെത്തുസലാഹ്: നോഹ.
ഇത് നിന്റെ മുതുമുത്തച്ഛനാണ്.
അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിക്ക്.
നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്.
ഞാൻ ഷെം.
എന്റെ മൂത്തമകൻ.
അടുത്ത് വാ.
ഞാൻ നിന്നെയൊന്ന് കാണട്ടെ.
നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.
നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയുടെ ഛായയാണ് കിട്ടിയത് എന്ന് തോന്നുന്നു.
അച്ഛന്റേതല്ല.
വാ നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ എന്നോട് പറ.
അപ്പോൾ,
നിനക്ക് ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ടതെന്താണ്?
കുരുവില്ലാത്ത പഴങ്ങൾ(ബെറി).
- എന്ത്? - ബെറി പഴങ്ങൾ.
ആഹ്,അതേ ബെറി തന്നെ.
നല്ല പഴുത്ത ബെറി പഴങ്ങളോട് സമാനമായ എന്താ ഉള്ളത്? ഒന്നുമില്ല.
അതേ, എത്ര നാളായി ഞാൻ അവയുടെ
രുചിയൊക്കെ മറന്നിട്ട്.
എന്നോട് പറ നീ എനിക്ക് വേണ്ടി അത് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടോ?
ഇല്ല? ഓ.
എനിക്കതിനോട് വല്ലാത്ത ആർത്തി തോന്നുന്നു.
പോട്ടെ, മറ്റൊരിക്കൽ ആകാം.
നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടാകും. ഒരുപാട് ദൂരം കുന്നു കയറി വന്നതല്ലേ.
ആഹ്.
എന്നാൽ പിന്നെ വിശ്രമിച്ചാലോ?
എന്തൊരു പൂർണത.
നമ്മൾ ചർച്ചചെയ്യാൻ പോകുന്ന കാര്യം കുട്ടികൾ കേൾക്കേണ്ടതല്ല.
ഞാനെന്തിനാ വന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാലോ?
അറിയാം.
പോകുന്നതിന് മുമ്പ്
എന്റെ അച്ഛൻ എനോക് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.
മനുഷ്യൻ ഇതേ പാതയിൽ തുടരുകയാണെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം
കർത്താവ് ഈ ലോകത്തെ പൂർണമായും ഇല്ലാതാകുമെന്ന്.
അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് സത്യമാണല്ലേ?
മനുഷ്യന്റെ ചെയ്തികൾ കാരണം ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ ജീവനും ഇല്ലാതാക്കുമോ?
ഇത് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ലേ?
നോഹ, നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ മാത്രമേ
അവൻ സംസാരിക്കൂ എന്നത് നീ വിശ്വസിക്കണം.
ഇനി നീ എന്നോട് പറ.
ഈ ദുരന്തം ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ലേ?
ഇല്ല.
ഓഹ്.
അവനാണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചത്.
എന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് തടയാനാകില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ എന്തിന് എന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് അയച്ചു?
ഒരു പക്ഷെ ഈ കിഴവന്റെ കൂടെ ഒരു കപ്പ് ചായ കുടിക്കാനായി
അയച്ചതായിരിക്കും.
അപ്പോൾ എന്താ നീ കണ്ടത്?
ഈ സ്ഥലം തീയിൽ പെട്ട് നശിക്കുന്നതാണോ?
അല്ല, അത് തീയല്ല.
വെള്ളമാണ്.
വെള്ളമോ?
തീയായിരിക്കുമെന്നാണല്ലോ എന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ കണ്ടത് വെള്ളമാണ്. വെള്ളത്തിൽ കിടന്നുള്ള മരണം.
ഞാൻ മരണവും കണ്ടു.
പുതിയ ജീവന്റെതുടിപ്പും കണ്ടു.
ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട് മുത്തഛാ..
ഞാൻ തന്നെ ചെയ്യേണ്ട ചിലകാര്യങ്ങൾ.
എനിക്കതറിയാം.
അതെന്താണെന്ന് കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല.
പുതുജീവൻ...
നല്ലത്, ഒരുപക്ഷേ നിനക്ക് കുറച്ചു കൂടി കാണാൻ ബാക്കി ഉണ്ടാകും.
ഏതായാലും അവൻ നിന്നെ അയച്ചത്
ഒരു കിഴവന്റെ കൂടെ ചായ കുടിക്കാനല്ലല്ലേ?
മരുന്നിനെപ്പോഴും ഒരു ചുവയുണ്ടാകും.
അവൾക്കു മാത്രമേ അനക്കമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അവളെ വല്ലാതെ ഉപദ്രവിച്ചോ?
അവൾക്ക് വയറിന് ഒരു നല്ല വെട്ട് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
അമ്മ സഹായിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അത് അവൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും.
എന്തായി?
അഗ്നി എല്ലാത്തിനെയും വിഴുങ്ങും.
ജലം അതിനെ ശുദ്ധിയാക്കും.
അശുദ്ധിയിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമായതിനെയും
ദുഷിച്ചവരിൽ നിന്ന് നല്ലവരെയും
പൊങ്ങേണ്ടവയേയും മുങ്ങേണ്ടവയേയുമെല്ലാം അത് വേർതിരിക്കും.
അവൻ എല്ലാത്തിനെയും നശിപ്പിക്കും.
എല്ലാം ഒന്നിൽ നിന്നു തുടങ്ങാൻ.
ഉറപ്പാണോ?
അതേ.
കൊടുങ്കാറ്റിനെ തടഞ്ഞുനിർത്താനാകില്ല.
പക്ഷേ അതിജീവിക്കാൻ പറ്റും.
ആഹ്.
ചിലപ്പോൾ നിനക്കിത് വേണ്ടിവരും.
ഇതൊരു വിത്താണ്.
ആദ്യത്തെ പൂന്തോട്ടത്തിലേത്.
ഏദനിൽ നിന്നുള്ളത്.
ഓർത്തോളൂ നോഹാ.
നിന്നെ അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരു കാരണമുണ്ട്.
ഓഗ്: ഓഹ്...
നിനക്കെന്നെ പിടിക്കാൻ കിട്ടില്ല!
എന്നെ കിട്ടില്ലല്ലോ!
അച്ഛാ!
നോഹ: എന്റെ മുത്തച്ഛൻ ജീവനോടെ ഉണ്ട്.
നമ്മൾ എന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് കാണാൻ അദ്ദേഹം സഹായിച്ചു.
മനുഷ്യൻ ഈ ലോകത്തോട് ചെയ്തതിനൊക്കെയുള്ള
ശിക്ഷ അവന് കിട്ടാൻ പോകുകയാണ്.
ഒരു മഹനാശം ഉണ്ടാകും.
ഒരു വലിയ ദുരന്തം.
നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ ഒരു വലിയ ദൗത്യത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുകയാണ്.
നല്ലവരെ നമ്മൾ രക്ഷിക്കണം.
നല്ലവരേയോ?
മൃഗങ്ങളെ.
അവരെങ്ങനെ നല്ലവരാകും?
കാരണം അവരെങ്ങനെയാണോ ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചത് അതുപോലെയാണിപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നത്.
അതെ.
എല്ലാം വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ ആവശ്യമുള്ളത്രയും എണ്ണത്തിനെ രക്ഷിക്കണം.
പക്ഷേ നമ്മുടെ കാര്യമോ?
നമ്മളും അതുപോലെ തന്നെ വേണ്ടിവരുമെന്നാണ് തോന്നുന്നത്.
നല്ലതും പുതിയതുമായ ഒരു ലോകത്തിൽ നമ്മൾ വീണ്ടും എല്ലാം പുനരാരംഭിക്കണം.
പക്ഷേ ആദ്യം
നമ്മൾ അത് ഉണ്ടാക്കണം.
എന്ത് ഉണ്ടാക്കാൻ?
നോഹ: ഒരു വലിയ പ്രളയമാണ് വരാൻപോകുന്നത്.
സ്വർഗത്തിലെ ജലവും
ഭൂമിയിലെ ജലവും തമ്മിൽ ഒന്നിക്കാൻ പോകുകയാണ്.
കൊടുങ്കാറ്റിനെ അതിജീവിക്കാൻ നമ്മൾക്ക് ഒരു കപ്പലുണ്ടാക്കണം.
നമ്മൾ ഒരു പേടകം ഉണ്ടാക്കും.
സമ്യാസ: ആ ചതിയനെ കൊണ്ടു വാ.
ഓഗ്: അവൻ ആദമിന്റെ സന്തതിയാണ്!
നിൽക്ക്!
ഒരു ജോലിയുണ്ട്. ഞങ്ങളെ സഹായിക്ക്.
നിന്നെ സഹായിക്കാനോ?
നിന്നെ പോലെ ഒരുത്തനെ പണ്ടൊരിക്കൽ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
നിങ്ങളൊക്കെ കാരണം ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു!
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ബാക്കിയുള്ളത് നമുക്ക് സംരക്ഷിക്കാൻ പറ്റും. നമുക്ക് അവനെ ഒന്നു കൂടി സേവിക്കാനും പറ്റും.
ചതിയനായ സർപ്പം!
കർത്താവേ...
കുട്ടികളെ!
എന്താ ഇത്?
ഇത്...
ഇതാണ് നമ്മുടെ പേടകം.
നമ്മൾ ഈ മനുഷ്യനെ സഹായിക്കും.
വേണ്ട!
ഷെം.
നിൽക്ക്.
ഒന്നു നിർത്താൻ.
ഇപ്പോഴും വേദനയുണ്ടോ?
- ഹാം! - ഷെം!
അവന് ഇത് പോലെ ആരും ഇല്ല.
ഷെം: വാ.
അച്ഛാ നിങ്ങളവയെ കണ്ടോ?
അച്ഛാ?
കണ്ടു ജെഫേത്.
അത് തുടങ്ങാൻ പോകുകയാണ്.
തയ്യാറല്ലേ?
നോഹ: ഇത് ഉറങ്ങുന്നു.
പതിയെ.
കണ്ടില്ലേ, ഇതാണ് ആണ്, ഇത് പെണ്ണും.
ഈ കൊടുങ്കാറ്റിന് ശേഷം,
ഇവർ അമ്മയും അച്ഛനുമാകും.
മുട്ടവിരിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ പടരും.
നമ്മൾ ഇവരെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കണം.
ഇനി എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ
സൃഷ്ടിയുടെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടും.
ഈ നല്ലവരായ ജീവികളെല്ലാം
ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ്.
അവരെ നോക്കലാണ് നമ്മുടെ ജോലി.
ഹാം: അച്ഛാ?
എല്ലാ പക്ഷികൾക്കും ഇണകളുണ്ട്.
നിങ്ങൾക്ക് അമ്മയുണ്ട്‌, ഷെമ്മിന് ഈലയുണ്ട്.
അപ്പോൾ എന്റെ കാര്യമോ?
ജെഫത്തിന്റേതോ?
ഞങ്ങൾക്കാരാ ഉള്ളത്?
പേടകം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള മരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി
അവൻ ഒരു കാടുണ്ടാക്കിയത് നീ കണ്ടതല്ലേ?
പക്ഷികളെയും അയച്ചില്ലേ?
അപ്പോൾ
നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളതൊക്ക അവൻ തന്നില്ലേ?
ജെഫെത്: അമ്മേ!
എന്താ ഇത്? എന്താ?
പാമ്പുകൾ!
- പാമ്പുകളും വരുന്നുണ്ടോ? - അതേ.
എല്ലാ ഇഴജന്തുക്കളും, ഉരഗങ്ങളും,
ചാടുന്നവയും എല്ലാം.
സാരമില്ല.
ജെഫെത്ത്: അച്ഛാ! അച്ഛാ!
പേടിക്കേണ്ട.
ഇവനെയാരും ഉപദ്രവിക്കരുത്.
നിന്റെ പേരെന്താ?
- ഹാം. - ഹാമോ?
ഓ.
ഞാൻ ടുബാൽ കെയിൻ.
നിനക്കെന്നെയറിയാമോ?
നിനക്ക് നിന്റെ രാജാവിനെയറിയില്ലെന്നോ?
എന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കർത്താവിന്റെ തോട്ടത്തിൽ
ആർക്കും രാജാവാകാനാകില്ലെന്നാണ്.
ഉം.
ഹാം, ഇവിടെ വാ.
എന്റെ മികച്ച പടയാളിയെ എടുക്കല്ലേ.
ഇവൻ നിന്റെ ആരുമല്ല.
അവന്റെ കയ്യിലുള്ള ആയുധം നോക്ക്.
ഇവൻ എന്റെ ആളാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഹാം.
അത് കളയ്.
ഇല്ല, ഇത് ഇയാൾ എനിക്ക് തന്നതാ.
ഞാൻ പറഞ്ഞത്പോലെ കേൾക്ക്.
ഈ അത്ഭുതങ്ങളെ കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.
പക്ഷേ പക്ഷികളെല്ലാം ഇവിടേക്ക് പറക്കുന്നത് എന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടപ്പോൾ,
എനിക്കും വരേണ്ടി വന്നു.
നിങ്ങൾക്കായി ഇവിടെ ഒന്നും തന്നെയില്ല.
ഇല്ലേ?
ഇതെല്ലാം എന്റേതാണ്.
ഈ ഭൂമിയും,ഈ കാടും
നിന്റെ ആ കോട്ടയും എല്ലാം.
ഇത് കൊണ്ട് നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്നും നിന്റെ തടി രക്ഷിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന്
തോന്നുന്നുണ്ടോ?
ഇത് നിന്റെയടുത്തുനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടിയല്ല.
പിന്നെ എന്താ ഇത്?
ഒരു പേടകം.
കർത്താവ് അയക്കുന്ന പ്രളയ ജലത്തിൽ ഈ ദുഷിച്ച ലോകം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ
നല്ലവരെയൊക്കെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി.
ഈ ലോകത്തിൽ നടക്കുന്നതിനൊന്നും കർത്താവ് ഒരു ശ്രദ്ധയും നൽകുന്നില്ല.
അവൻ കെയിനിനെ അധികാരം ഏല്പിച്ചശേഷം, ആരും അവനെ കേട്ടിട്ടില്ല.
നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. അനാഥരായ കുട്ടികൾ.
നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പിനോട് മല്ലിട്ട് ജീവിക്കാൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവർ.
എനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ
ആ നാണംകെട്ട പണി ഞാൻ ചെയ്യൂ.
എനിക്ക് വേണ്ടത് എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ മാത്രം.
നമ്മൾ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
ഞാൻ ലെമക്കിന്റെ മകനാണ്!
സെത്തിൽ നിന്നും എട്ട് തലമുറകൾ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു!
നിങ്ങളുടെ കെയിനിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങിപ്പോയ്ക്കോളൂ!
നമ്മൾ എല്ലാവരുടെയും വിധി തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്!
എന്റെ കൂടെ ആളുകളുണ്ട്.
നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് എന്നെ എതിർക്കുന്നോ ?
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല.
കുട്ടികളെ എടുക്ക്!
എന്റെ ജനങ്ങളേ നിങ്ങൾ പേടിക്കരുത്!
പേടിക്കരുത്! നിൽക്ക്!
എല്ലാവരും അവിടെത്തന്നെ നിൽക്ക്.
ഓ, അവന്റെ അടിമകൾ, അവർ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടല്ലേ?
ഉം.
അത്ഭുതങ്ങൾ? പ്രളയം, നീ അവകാശപ്പെടും പോലെ?
ശരി, നീ പറയുന്നത് ഒരുപക്ഷെ ശരിയായിരിക്കും.
ഒരുപക്ഷേ നമ്മളെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന്പുറത്താക്കിയത് കൊണ്ട് തൃപ്തിയായിട്ടുണ്ടാകില്ല.
ഒരുപക്ഷേ,
നമ്മളെ മൊത്തം നശിപ്പിക്കാൻ അവൻ വരുമായിരിക്കും.
അങ്ങനെയെങ്കിൽ,
നിന്റെ കപ്പലിനെ ആ പേമാരിയിൽ ഞാൻ നയിക്കും.
നിനക്കും നിന്റെ ആൾക്കാർക്കും രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരുവഴിയുമില്ല.
നിന്റെ കളി കഴിഞ്ഞു.
-ഭൂമി നശിക്കുകയാണ്. - നോഹ: ഹാം.
നഗരങ്ങൾ നശിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
അവൻ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കണ്ട.
എന്റെ ആൾക്കാർ എന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും!
അവരുടെ കൂടെ അതിനേക്കാൾ ആളുണ്ടാകും!
ഞാൻ ഈ അത്ഭുതങ്ങളൊന്നും കണ്ട് പേടിക്കില്ലടാ ലമക്കിന്റെ മോനേ!
നീയിപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു പേരെ ഒഴിവാക്കുകയാണെങ്കിൽ,
ഞാൻ ഒരു സൈന്യവുമായി തിരിച്ചുവരും!
നടക്ക്.
അച്ഛാ?
കുറേ പേർ ഇനി വരുമോ?
കഴിയുന്നത്ര വേഗം നമ്മൾ പണി തീർക്കണം.
എത്ര നേരത്തേ അവൻ പേമാരി അയക്കുന്നോ, അത്രയും നല്ലത്.
അതുവരെ നമ്മൾ അകത്ത് സുരക്ഷിതരായിരിക്കും.
നമ്മൾ നിർമിക്കുന്നു.
ആദ്യം ആയുധങ്ങൾ, പിന്നെ ജനങ്ങൾ.
പോരാടുന്നവർക്ക് മാത്രം ഭക്ഷണം കൊടുത്താൽ മതി.
അവർക്ക് ആയുധങ്ങൾ നൽകുക.
പരിശീലിപ്പിക്കണം.
അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തതായി ഒന്നുമുണ്ടാകരുത്.
സൈന്യത്തോടെ പോയി,
നമ്മൾ ആ ഭീമന്മാരെ തകർക്കും.
ഞങ്ങൾക്ക് വിശക്കുന്നു!
ഞങ്ങൾക്ക് ഇറച്ചിതരൂ ഞങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ പട്ടിണിയിലാണ്.
ഞങ്ങളെ സഹായിക്കൂ!
ഞങ്ങളെ പോകാൻ അനുവദിക്കൂ!
ഞങ്ങൾ പട്ടിണിയിലാണ്!
ഞാൻ തിരിച്ചുപോണോ?
വേണ്ട.
അവര് നമ്മളെ ആക്രമിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?
പേമാരി വരുന്നതെപ്പോഴാണോ അപ്പോൾ.
അതെങ്ങനെയായിരിക്കും വരിക?
ഞാനത് സങ്കൽപിച്ചുനോക്കി.
അത്രത്തോളം മരണങ്ങൾ കണ്ടു.
പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല.
എല്ലാത്തിന്റേയും അവസാനം.
ആരംഭമാണ്.
എല്ലാത്തിന്റേയും ആരംഭം.
പിന്നെന്താ ?
എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ചെയ്താലും ഷെമ്മിന് നിന്നെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.
ഷെമ്മിന് ഒരു സ്ത്രീയെ വേണം.
ഒരു യഥാർത്ഥ സ്ത്രീയെ.
അവന് ഒരു കുടുംബവും വേണം.
ഇതൊന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് നൽകാൻ പറ്റില്ല.
ഞാൻ കാരണം ഈ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അവന് നിഷേധിക്കപ്പെടരുത്.
അവൻ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചാൽ പോലും
ഞാനത് ചെയ്യില്ല.
പിന്നെ,
എന്തിനാണ് കർത്താവ് ഒരു പാഴ്ജന്മത്തെ അവന്റെ പേടകത്തിൽ ചുമക്കുന്നത്?
ഈല, ഈല.
ആദ്യം നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടുമ്പോൾ,
ഞാൻ കരുതി നീയെനിക്കൊരു ഭാരമാകുമെന്ന്.
മാത്രമല്ല, ഈ ലോകത്താൽ നശിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരാളെ
കാണുന്നതും എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ എനിക്ക് തെറ്റിപ്പോയി.
നീ ഒരു സമ്മാനമാണ്.
വളരെ വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു സമ്മാനം.
നീ എത്ര വിലപിടിച്ച സമ്മാനമാണെന്ന് ഒരിക്കലും മറക്കരുത്.
നിങ്ങൾ ഹാമിനും ജെഫെത്തിനും വേണ്ടി ഭാര്യമാരെ കണ്ടെത്താൻ പോകുകയാണെന്നെനിക്കറിയാം.
ഷെമ്മിനു വേണ്ടികൂടി ഒരാളെ കണ്ടെത്തണം.
ഈല.
നീ എങ്ങോട്ട് പോകുന്നെന്നാ വിചാരം?
ദയവായി ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോകല്ലേ!
ദയവായി അവരെ വിട്!
ക്ഷമിക്കണം, ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണത്തിനുവേണ്ടിയാണ്!
എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടു പോകല്ലേ! വേണ്ട!
അയ്യോ, അയ്യോ നിങ്ങൾക്ക് അവരെ തടയാൻ പറ്റുമോ?
അവരെ വിട്!
വേണ്ടാ!
നീ എതിർക്കാതിരുന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാകും.
എന്റെ കൂടെ വാ! കിടന്ന് പിടയ്ക്കാതെ!
നീയോ! നീയോ!
എന്റെ കയ്യിൽ വിൽക്കാൻ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളുണ്ട്!
ഈ പെൺകുട്ടികളെ എടുത്തിട്ട് ഇറച്ചി തരൂ.
അത് എനിക്ക് താ!
എന്തു പറ്റി?
ഇതെല്ലാം ഇപ്പോൾ തന്നെ അകത്തേക്ക് എടുത്തു വയ്ക്ക്.
പേമാരി വരാൻപോകുകയാണ്.
ഭാര്യമാരുടെ കാര്യമെന്തായി? അവരവിടെ?
ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടില്ലേ?
പക്ഷേ അവർ എപ്പോൾ വരും?
ആരും വരാൻ പോകുന്നില്ല.
എന്ത്? പറ്റില്ല.
നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞത് നമുക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം കർത്താവ് തരുമെന്ന്.
- നിന്റെ ചേട്ടനെ സഹായിക്കുക. - ഇല്ല.
നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ല!
അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. ഞാനെങ്ങനെയാണൊരു പുരുഷനായി മാറുന്നത്?
നിന്റെ ചേട്ടനെ സഹായിക്കാനാ പറഞ്ഞത്.
- ഞാനൊരു കുട്ടിയെ പോലെ ജീവിക്കാനാണോ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്! -അല്ല!
നീ ഒരു പുരുഷനെ പോലെ തന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ ചെയ്യാനാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
ഈല: ഹാം!
ഹാം!
നിങ്ങൾ എന്താ ചെയ്യുന്നത് നോഹാ?
ദുഷ്ടത അവരിൽ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്.
നമ്മളെല്ലാവരിലും ഉണ്ട്.
ഞാനത് കണ്ടു.
അങ്ങനെയല്ല.
നോഹാ.
നമ്മളിൽ നന്മയും ഉണ്ട്.
നമ്മുടെ കുട്ടികളെ നോക്ക്.
ഷെമ്മിന്റെ ആത്മാർത്ഥതയും, ജാഫത്തിന്റെ ദയാലുത്വവും
ഹാമിന്റെ സത്യസന്ധതയും. കാണുന്നില്ലേ?
നല്ല മനുഷ്യരാണവർ.
അവർ നല്ല അച്ഛന്മാരും ആയിരിക്കും.
ഷെം കാമത്താൽ അന്ധനാണ്.
ഹാം അത്യാഗ്രഹിയാണ്.
പിന്നെ ജഫേത്ത് ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ മറ്റുള്ളവരെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനാണ്.
ഞാനും നല്ലവനൊന്നുമല്ല.
പിന്നെ നീ?
നീ ചെയ്യില്ലാത്തത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?
നല്ലതും ചീത്തയും, നമ്മുടെ മൂന്ന് മക്കൾക്ക് വേണ്ടി?
നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി
നമ്മൾ ആൾക്കാരെ കൊല്ലാൻ പോലും മടിക്കില്ല.
അതേ.
നമ്മളും വത്യസ്തരല്ല.
മറ്റുള്ള മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് നമ്മൾ വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് തോന്നുന്നത്..
നമ്മൾ ദുർബലരും സ്വാർത്ഥരും ആയതുകൊണ്ടാണ്.
നമ്മൾ പണിയെടുക്കും.
നമ്മുടെ ദൗത്യം പൂർത്തീകരിക്കും.
പിന്നെ നമ്മൾ മരിക്കും.
മറ്റെല്ലാവരേയും പോലെതന്നെ.
അവർ കുട്ടികളാണ്!
നമ്മുടെ മക്കളല്ലേ നോഹാ!
നിങ്ങൾക്ക് ദയ തോന്നുന്നില്ലേ?
ദയകാണിക്കാനുള്ള സമയമൊക്കെ കഴിഞ്ഞുപോയി.
ഇനി നമുക്കുള്ള ശിക്ഷ ആരംഭിക്കാനുള്ള സമയമാണ്.
ഹാം!
മുത്തഛാ?
നീയെനിക്ക് എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടോ?
ഞാൻ കൊടുത്ത വിത്ത് നോഹ നട്ടിരുന്നോ?
ഉവ്വ്.
ഉം.
പിന്നെ ഈ കാട്ടിൽ എവിടെയും ബെറികളില്ല?
ഷെം ബെറികൾ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് എനിക്ക് വാക്ക് തന്നിരുന്നു.
ഓഹ്.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.
ഞാനറിഞ്ഞില്ല.
ഓ.
കഷ്ടമായിപ്പോയി.
പിന്നെ നീയെന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?
നോഹ കാരണം.
എന്റെ കുട്ടികളെ അദ്ദേഹം ഒറ്റയ്ക്കാക്കാൻ പോകുകയാണ്.
ഷെമ്മിന് ഈലയുണ്ട്, പക്ഷേ അവളെ കൊണ്ട് പ്രസവിക്കാനാകില്ല.
മറ്റുള്ളവർക്ക് ഭാര്യമാരില്ല.
അതുകൊണ്ട് കുട്ടികളുമില്ല.
നീതിബോധം.
നമ്മളീ ലോകത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയത് കാരണം
കർത്താവ് ഈ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്.
അപ്പോൾ നമ്മൾ സ്വയം ഇല്ലാതാക്കണം.
ഇല്ല.
എന്റെ കുട്ടികളുടെ മുഖത്തനോക്കുമ്പോൾ
അത് സത്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാകുന്നില്ല.
അവരെല്ലാവരും സ്നേഹം മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്.
അവരെല്ലാം നല്ലവരല്ലേ?
ആരാ നല്ലവർ? ആരാ മോശം?
ഏതാണ് ശരിയെന്ന് എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാണ്?
തീരുമാനം നോഹയുടേതാണ്, എന്റേതോ നിന്റേതോ അല്ല.
അവനത് തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
അപ്പോൾ നിങ്ങളെന്നെ സഹായിക്കില്ലല്ലേ?
എനിക്കതിന് കഴിയുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.
പക്ഷേ ഞാനതിന് ശ്രമിച്ചാൽ, അതൊരു വേദനയായി മാറും. ഒരു ദുരന്തമാകാനാണ് സാധ്യത.
പിന്നെ അവസാനം, അത് വീണ്ടും നോഹയിൽ തന്നെ ചെന്നെത്തും
അതാണോ നിനക്ക് വേണ്ടത്?
എന്റെ മക്കൾക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാവണം. അതാണ് എനിക്കുവേണ്ടത്.
അവർ സന്തോഷവാന്മാരായിരിക്കണം.
അവർ ഒറ്റക്ക് മരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല.
വഴിയിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്ക്! ഞങ്ങൾ വരികയാണ്!
ഹോ!
വേണ്ട!
മാറി പൊയ്ക്കോ!
ഇല്ല, ഒന്നുമില്ല...
ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല. ഞാൻ നിന്നെ...
ഞാൻ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല.
എന്റെ കയ്യിൽ ഭക്ഷണമുണ്ട്.
ഇതാ.
നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്?
ഒന്നും വേണ്ട.
നീ ഒറ്റയ്ക്കാണോ?
അതേ.
നീയോ?
ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാം.
വേണ്ട.
ശരി, എന്നാ ഞാനും കുറച്ചുനേരം ഇവിടെയിരിക്കാം.
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ?
എന്റെ പേര്
നെയിൽ എന്നാണ്.
ഷെം!
പോയി അവരെ കണ്ടുപിടിച്ച് കൂട്ടികൊണ്ടുവാ.
സൂക്ഷിക്കണം.
ഹാം?
പേടിക്കേണ്ട കൊച്ചുമോളേ.
പേടിക്കേണ്ട.
മുത്തഛാ?
എന്തോ.
നിങ്ങളവിടെ എന്തെടുക്കുകയാ?
ഞാൻ ബെറികൾ തപ്പുകയാണ്. എനിക്ക് അതിനോട് വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നുന്നു.
വാ, വന്ന് എന്നെ സഹായിക്ക്.
എനിക്ക് പഴയപോലെ കണ്ണ് അത്രയ്ക്ക് പിടിക്കുന്നില്ല.
എനിക്ക് ഹാമിനെ കണ്ടുപിടിക്കണം.
അതിനിനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ.
ഇവിടെ വാ.
വാ.
വന്നെന്നെ സഹായിക്ക്.
ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടത്.
ഇവിടെ എവിടെയോ ബെറികൾ ഉണ്ട്.
എനിക്കറിയാം അതിവിടെ ഉണ്ടെന്ന്.
ഇവിടെ ഒന്നുമില്ല മുത്തഛാ.
- ഞാൻ നിങ്ങളെ നോഹയുടെ അടുത്തെത്തിക്കട്ടേ? - വേണ്ട.
അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ല. നീ ഇപ്പൊ പൊയ്ക്കോ.
പൊയ്ക്കോ.
ഓ, നിൽക്ക്, നിൽക്ക്.
പത്ത് വർഷമായില്ലേ നീ എന്റെ..
എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കൂടെ താമസിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്.
പത്ത് വർഷങ്ങൾ. പിന്നെ നീ അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ?
ഷെമ്മിനെ? പിന്നെ നോഹയെ?
അദ്ദേഹം എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചു.
എന്നെ വളർത്തി വലുതാക്കി.
അതേ,അവൻ ചെയ്തു.
അതേ.
നീ ഇപ്പോൾ അവന്റെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ തന്നെയാണ്.
എന്റെ സ്വന്തം കൊച്ചുമകൾ.
പത്ത് വർഷം എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ നിഴലിൽ നീയുണ്ടായിട്ടും,
ഞാൻ ഇതുവരെ നിന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല.
അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ?
ഷെം: ഹാം! ഈല!
ഇനി നിനക്ക് പോകാം. അവന്റെയടുത്തേക്ക് പോ.
പോ, പൊയ്ക്കോ.
ഈലാ!
നമുക്ക് തിരിച്ചു പോണം...
നമുക്ക് പോണം.
ഇപ്പോൾ തന്നെ, വരൂ!
ഞാനും ഒരു മനുഷ്യനാണ്.
നിന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ ഉണ്ടായവൻ.
എന്നിട്ടും നീയെന്താ എന്നോട് സംസരിക്കാത്തത്?
ഞാൻ ജീവൻ നൽകാറുണ്ട്.
ജീവനെടുക്കാറുമുണ്ട്. നീ ചെയ്യുന്നത് പോലെ തന്നെ!
അപ്പോൾ ഞാനും നിന്നെപ്പോലെയല്ലേ, അല്ലേ?
എന്നോട് സംസാരിക്ക്.
എന്നോട് സംസാരിക്ക്!
അത് ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു!
സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും മരണം വരികയാണ്!
ഈ പേമാരി,
നമ്മളെ ഭൂമുഖത്തുനിന്നും തുടച്ചുമാറ്റാൻ വരുന്നതാണ്.
പക്ഷേ നമ്മൾ മനുഷ്യരാണ്.
നമ്മൾ മരിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നമ്മൾ തീരുമാനിക്കും.
നമ്മൾ മനുഷ്യരാണ്!
മനുഷ്യർ ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ അജയ്യരാണ്!
നിങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കണ്ടേ?
വേണം!
നമ്മൾ ആ ഭീമന്മാരെ കൊല്ലും!
നോഹയേയും കൊല്ലും!
പേടകം നമ്മൾ കൈക്കലാക്കും!
ആ!
നോഹാ!
ഹാമെവിടെ?
അതെടുത്തു മാറ്റ്, അയ്യോ! ആ!
മലയാളം പരിഭാഷകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/groups/MSONEsubs
അയ്യോ,അയ്യോ!
നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് പോണം!
ഞാൻ നിന്നെ വിട്ട് പോകില്ല. പോകില്ല!
നോഹ: ഹാം!
അച്ഛാ, സഹായിക്ക്!
- അവളെ രക്ഷിക്ക്! - ദയവായി എന്നെ സഹായിക്കൂ!
ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കൂ!
ദയവായി. ആരെങ്കിലുമൊന്ന് സഹായിക്കൂ!
എന്നെ സഹായിക്ക്!
അയ്യോ!
ഹാം! ഹാം!
ഹാം!
സമ്യാസാ!
സമ്യാസാ! സമ്യാസാ!
- നോഹാ! - ഹാമെവിടെ?
ഹാം അകത്തേക്ക് പോയി! വേഗം പോ!
ഓട്!
ഹാം.
ഹാം!
വേഗം!
മുന്നോട്ട് പോ!
അമ്മയെയും മറ്റെല്ലാവരേയും സംരക്ഷിക്കണം.
മാറി നിൽക്ക്!
എന്റെ കർത്താവേ.
എനിക്ക് മാപ്പുതരൂ.
കർത്താവ് അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ഹാം?
ഷെം അകത്തേക്ക് പോ.
അകത്ത് പോ.
അവർ നമ്മുടെ അടുത്തെത്തി. അകത്തേക്ക് പോ!
വിട തരൂ, ആദമിന്റെ മകനേ.
നീ എവിടെയാ മോനേ?
ഹാം!
ഹാം?
ഒന്നുമില്ല.
- ഈല: ഷെം! - ജെഫേത്ത്: അച്ഛാ!
നീ എവിടെയാ ജെഫേത്ത്?
- ഷെം: ഈലാ ഞാനിവിടെയുണ്ട്! - ജെഫേത്ത്: അച്ഛാ!
അച്ഛനെവിടെ അമ്മേ?
നോഹാ.
നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റും.
നമുക്ക് കയറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വലിച്ചു കയറ്റാം.
അവരെല്ലാവരും പടയാളികളല്ല അച്ഛാ.
അവർ കേവലം മനുഷ്യർ മാത്രമാണ്. പിന്നെ ഇവിടെ സ്ഥലവുമുണ്ട്.
അവർക്കിവിടെ സ്ഥലമില്ല.
കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ നമുക്കറിയാവുന്ന എല്ലാം ഇല്ലാതാകും.
സൃഷ്ടിയുടെ ശേഷിപ്പുകളെല്ലാം ഈ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങും.
പുറത്ത്,
കേവലം ജലം മാത്രം.
നിങ്ങൾക്ക് ദേഷ്യമുണ്ട്.
നിങ്ങളെന്നെ വിലയിരുത്തി.
എന്നെ ഒരു കഥപറയാൻ അനുവദിക്കൂ.
എന്റെ അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞ ആദ്യത്തെ കഥയാണ്,
ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാൻ പോകുന്ന ആദ്യത്തെ കഥയും.
തുടക്കത്തിൽ
ഇവിടെ ഒന്നുംതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അനന്തമായ ഇരുട്ടിന്റെ നിശബ്ദത മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ നിശ്വാസം ആ ശൂന്യതയെ ഇല്ലാതാക്കി.
അദ്ദേഹം മന്ത്രിച്ചു,
"വെളിച്ചമുണ്ടാകട്ടെ ".
അങ്ങനെ വെളിച്ചമുണ്ടായി.
അത് മനോഹരമായിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ ദിവസം,
ഒരു രൂപവുമില്ലാത്ത പ്രകാശം
ഓരോ പദാർത്ഥങ്ങളുടെ രൂപം സ്വീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
രണ്ടാമത്തെ ദിവസം,
നമ്മുടെ ലോകം ഉണ്ടായി.
നമ്മുടെ മനോഹരവും ദുർബലവുമായ വീട്.
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന പ്രകാശം അതിന്റെ പകലുകളെ പരിപോഷിപ്പിച്ചു.
ഇരുണ്ട പ്രകാശം അതിന്റെ രാത്രികളെ ഭരിച്ചു.
പിന്നീട് അവിടെ പ്രഭാതവും സായാഹ്നവും ഉണ്ടായി.
അടുത്ത ദിവസം,
ജലമെല്ലാം ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒന്നിച്ചു കൂടി.
അതിന്റെ നടുവിൽ ഒരു ഭൂപ്രദേശം രൂപപ്പെട്ടു.
ഒരു ദിവസം കൂടി കടന്നുപോയി.
ഭൂമിയിൽ ചെടികൾ വളരാൻ തുടങ്ങി.
സൃഷ്ടി മുഴുവനായും പച്ചപ്പട്ട്..
വിരിച്ചതുപോലെ ഭൂമിയെ പൊതിഞ്ഞു.
ജലത്തിലും അതുപോലെ ജീവകണങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
ആഴത്തിൽ ജീവികൾ ഉണ്ടായി. അവയൊന്നും ഇപ്പോഴില്ല.
ധാരാളം മത്സ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായി,
ചിലതൊക്കെ ഇപ്പോഴും കടലിനടിയിൽ ഉണ്ട്.
വൈകാതെ ആകാശത്തിൽ പക്ഷികൾ പറക്കാൻ തുടങ്ങി.
പിന്നെ പ്രഭാതവും
സായാഹ്നവും ഉണ്ടായി. അഞ്ചാമത്തെ ദിവസമായി,
ഇപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ ജീവജാലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
എല്ലാ ഇഴജന്തുക്കളും, എല്ലാ ഉരഗങ്ങളും,
എല്ലാ മൃഗങ്ങളും ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അത് മനോഹരമായിരുന്നു എല്ലാം വളരെ നല്ലതായിരുന്നു.
അവിടെ ഭൂമിയും വെള്ളവും വായുവും
മണ്ണുമുണ്ടായി. എല്ലാം വളരെ ശുദ്ധമായിരുന്നു.
മരങ്ങളും പക്ഷികളും മീനുകളും മൃഗങ്ങളുമെല്ലാം
അവരുടേതായ രീതിയിൽ ജീവിച്ചു.
അവരവരുടേതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമായിക്കൊണ്ട്.
അവിടെയെല്ലാം സന്തുലനാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. അതൊരു സ്വർഗ്ഗമായി മാറി.
കർത്താവിന്റെ ഉള്ളം കയ്യിലെ ഒരു രത്നം പോലെ.
പിന്നെ കർത്താവ് മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു, കൂടെ ഒരു പെണ്ണിനേയും.
എല്ലാവരുടെയും അച്ഛനേയും അമ്മയേയും.
അദ്ദേഹം അവർക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഒരവസരം നൽകി .
ഇരുട്ടിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളെ പിന്തുടരുക.
അല്ലെങ്കിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുക.
പക്ഷേ അവർ വിലക്കപ്പെട്ട കനി കഴിച്ചതോടെ
അവർ അപരാധികളായി.
ആദമിനു ശേഷം പത്ത് തലമുറയോളം
ആ ശാപം നമ്മളെ പിന്തുടരുകയാണ്.
സഹോദരന്മാർ തമ്മിലും,
രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലും,
മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കെതിരെയും,
അങ്ങനെ നമ്മൾ പരസ്പരം കൊന്നുതള്ളി.
നമ്മൾ ഈ ലോകത്തെ ഇല്ലാതാക്കി. നമ്മളാണത് ചെയ്തത്.
മനുഷ്യർ.
മനോഹരമായിരുന്ന എല്ലാത്തിനെയും,
എല്ലാ നന്മയേയും
നമ്മൾ തകർത്തുകളഞ്ഞു.
ഇപ്പോൾ,
ഇത് വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ പോകുകയാണ്.
വായുവും വെള്ളംവും ഭൂമിയും മരങ്ങളും മൽസ്യവും പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും അങ്ങനെ
സ്വർഗം വീണ്ടും ഉണ്ടാകാൻ പോകുകയാണ്.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ,
ഇപ്രാവശ്യം മനുഷ്യർ ഉണ്ടാകില്ല.
നമ്മൾ വീണ്ടും തോട്ടത്തിൽ കടക്കുകയാണെങ്കിൽ
ഒന്നുകൂടി എല്ലാം നശിപ്പിക്കും.
അത് പാടില്ല.
നമ്മുടെ വിധി കർത്താവ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യകുലം ഇല്ലാതാകണം.
ഷെമ്മും ഈലയും
എന്നെയും നിങ്ങളുടെ അമ്മയെയും സംസ്കരിക്കണം.
ഹാം, നീ അവരെ സംസ്കരിക്കണം.
നിന്റെ കാര്യം ജെഫേത്ത് നോക്കണം.
പിന്നെ നീയായിരിക്കും ജെഫേത്ത്,
ഭൂമിയിലെ അവസാനത്തെ മനുഷ്യൻ.
സമയമാകുമ്പോൾ നീയും മണ്ണോട്ചേരും.
അതോടെ സൃഷ്ടി സുരക്ഷിതവും സുന്ദരവുമായി
എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും.
ആ പെണ്ണിനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്.
പിന്നെ നിന്നെക്കുറിച്ചോർത്തും.
പക്ഷേ, നമ്മളെ ഒരു ദൗത്യം ഏല്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
അത് നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കാൾ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്.
ഹാം.
ശ്ശ്‌...
നോഹയോ...
ഞാനിവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അവനറിയാമോ?
- അറിയാമോന്ന്..? - ഏയ്‌, ഇല്ല,ഇല്ല
നീ എന്തിനാ എന്നെ സഹായിക്കുന്നത്?
അവിടെ ഒരു പെണ്ണുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെയും കൂടെ കൊണ്ടുവരാൻ നോക്കി.
പക്ഷേ അയാൾ അവളെ ചാവാൻ വിട്ടു.
ഓ.
അപ്പോൾ നിനക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യണമല്ലേ.
വേണ്ട.
വേണം.
തീർച്ചയായും വേണം.
ഇപ്പോൾ എവിടെയും കര ഉണ്ടാവില്ല.
പുറത്തുള്ള എല്ലാം ഇപ്പോൾ ചത്തിട്ടുണ്ടാകും.
അത് തന്നെയായിരുന്നു അവന് വേണ്ടിയിരുന്നതും.
മനുഷ്യനില്ലാത്ത ഒരു ലോകം.
നീയത് കണ്ടില്ലേ?
ഞാൻ കാണുന്നത്...
നിങ്ങളെപോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതൊക്കെ എത്ര കഠിനമാണ് എന്നതാണ്.
ജീവനെ ബഹുമാനിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ.
പക്ഷെ നിങ്ങൾ കരുത്തനായിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ.
ഇപ്പോൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു.
ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഈ ഭാരം ഇറക്കിവെയ്ക്കാം.
നോഹാ.
എല്ലാം ശരിയാകും.
നിന്റെ അച്ഛനെങ്ങാനും എന്നെ കണ്ടാൽ
അവനെന്റെ കഥകഴിക്കും.
നമ്മൾ തയ്യാറായി നിൽക്കണം, പക്ഷേ ഞാൻ വളരെ ക്ഷീണിതനാണ്.
ഉം.
എന്താ ചെയ്യുന്നേ?
എനിക്കെന്റെ ആരോഗ്യം തിരികെ വേണം.
മൃഗങ്ങളെല്ലാം വളരെ മൂല്യമുള്ളതാണ്. എല്ലാം രണ്ടെണ്ണം വീതമേ ഉള്ളൂ.
പക്ഷേ ഞാൻ ഒന്നേല്ലേ ഉള്ളൂ.
ഈ പേമാരിയും
ഈ അത്ഭുതങ്ങളുമെല്ലാം അവർക്ക് വേണ്ടിയാണ്.
അവർക്ക് വേണ്ടിയോ?
പുറത്ത് കുട്ടികൾ മുങ്ങിമരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെയച്ഛൻ കപ്പലിൽ മൃഗങ്ങളെ നിറച്ചു.
നിങ്ങൾ അവയെ സേവിക്കണം എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ അവൻ നിങ്ങളെ നിന്ദിക്കുകയാണ്.
അങ്ങനെയല്ല.
അവർ നമ്മളെ സേവിക്കണം.
അതാണ് മനുഷ്യരുടെ മഹത്വം.
ആകാശവും, ഭൂമിയും, കടലും
മൃഗങ്ങളെയും സൃഷ്‌ടിച്ച ശേഷവും
കർത്താവ് തൃപ്തനായിരുന്നില്ല.
അവന് കുറച്ചുകൂടെ മികച്ച ഒന്നിനെ വേണമായിരുന്നു.
ഇവയെയെല്ലാം ഭരിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒന്നിനെ.
ഉം.
അങ്ങനെ അവന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ നമ്മളെ നിർമിച്ചു.
നമ്മളെ.
ഈ ലോകം നിനക്കുള്ളതാണ് ഹാം.
പിടിച്ചടക്ക്.
ഈല.
ഓഹ്, മുത്തച്ഛ..
എന്താ ഇത്?
നിനക്ക് ഒരസുഖവുമില്ല.
പക്ഷേ ഇത് അസംഭവ്യവുമാണ്.
എന്താ?
എന്തു പറ്റി?
നോഹാ.
ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണ്.
എന്താ കുഴപ്പം?
- അച്ഛാ. - നോഹാ.
ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങാൻ വന്നതാണ്.
മനസ്സിലായില്ല.
എന്റെ വയറ്റിൽ ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്.
അത് നടക്കാനിടയില്ലാത്തതാണ്.
നിനക്കതിന് കഴിയില്ല.
നിനക്കൊരു കുട്ടിയെ,എങ്ങനെ...
-അത് എങ്ങനെ നടന്നു? - മുത്തച്ഛൻ.
- ഞാൻ മുത്തച്ഛനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു... - എന്തിന്?
കർത്താവിനെ ധിക്കരിക്കാനോ?
നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് ഭാവി നൽകാൻ.
മനുഷ്യകുലത്തിന് ഭാവി നൽകാൻ.
നീ എന്താ ചെയ്തതെന്നറിയാമോ?
അത്രയും ജീവൻ! അത്രയും ആൾക്കാർ!
നശിച്ചത്‌ വെറുതെയായില്ലേ!
ഇത് എന്നെക്കൊണ്ട് എന്താ ചെയ്യിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?
ഇല്ലാ!
അരുതേ! അരുതേ!
അരുതേ!
എന്നെകൊണ്ടിതിന് കഴിയില്ല!
ഞാനത് ചെയ്യേണ്ടെന്നു പറയൂ!
ദയവായി പറയൂ.
എന്നോട് പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ ചെയ്തില്ലേ?
അതുകൊണ്ടൊന്നും മതിയായില്ലേ?
എന്താ ഒന്നും പറയാത്തത്?
എന്താ?
നിങ്ങൾ തോൽക്കാൻ ഞാനനുവദിക്കില്ല.
ഒരിക്കലുമില്ല.
തോൽക്കാനനുവദിക്കില്ല.
അത് തന്നെ ചെയ്യണം.
ചെയ്യുകതന്നെ വേണം.
അച്ഛാ?
മഴ നിന്നു.
നമ്മുടെ കുട്ടിയെ നോക്കി കർത്താവ് പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ്.
നിന്റെ കുഞ്ഞ് കാരണമാണ് ഈ മഴനിന്നത് എന്നത് ശരിയാണ്.
പക്ഷേ അത് അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചതല്ല.
നിനക്ക് ജനിക്കുന്നത് ആൺകുട്ടി ആണെങ്കിൽ
ജെഫേത്തിന് പകരം അവൻ അവസാനത്തെ മനുഷ്യനാകും.
പെൺകുഞ്ഞാണെങ്കിൽ
മുതിർന്നാൽ അവൾക്ക് അമ്മയാകാൻ പറ്റും.
അതുകൊണ്ട് അവൾ മരിക്കണം.
നിങ്ങൾക്ക് ഭ്രാന്താണോ?
ഇതെന്റെ സ്വന്തം കുഞ്ഞാണ്!
നിന്റെ വയറ്റിലുള്ളത് പെൺകുഞ്ഞാണെങ്കിൽ,
അവൾ ജനിക്കുന്ന നിമിഷം തന്നെ അവളെ ഞാൻ കൊല്ലും.
അമ്മേ!
അമ്മേ അതാ എന്റെ പക്ഷി!
ഒന്നുമില്ല. ചെളിയൊന്നും കാണുന്നില്ല.
ഒന്നും തന്നെയില്ല.
ഞങ്ങൾക്ക് പോണം.
ഈല.
അവിടെ ഒന്നുമില്ല.
പുറത്ത് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.
നിങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ എത്ര നാളേക്കുണ്ടാവും?ഒരാഴ്ച്ച?
- ഒരു മാസം? - ഷെം: ഒരു മാസത്തേക്കുണ്ടാകും.
ഒന്ന് നിൽക്ക്.
പക്ഷി കരകണ്ടെത്തുന്നത് വരെയെങ്കിലും നിൽക്കൂ.
ജെഫേത്ത് , അതിനെ ഒന്നുകൂടി അയക്ക്.
- ഇത് വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണ്. - എന്നാൽ മറ്റൊന്നിനെ എഴുന്നേൽപ്പിക്ക്.
ഇന്നാ.
ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് കരകണ്ടെത്തും, അതുവരെ നിൽക്കൂ.
ഇല്ല.
ഞങ്ങൾ ഇന്ന് പോകും.
അവർ അവിടെ പുറത്തുകിടന്ന് ചാകും.
പോയില്ലെങ്കിൽ ഒന്നും പറ്റില്ല.
എന്നിട്ട് അവരുടെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാൻ നിങ്ങളെ അനുവദിക്കണോ?
നോഹ.
നോഹ!
ഞാനാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്.
ഞാനാണ്, നോഹാ!
ദയവായി..
എന്നെ ശിക്ഷിക്കൂ!
എന്നെ ശിക്ഷിക്ക്‌ നോഹാ!
അവരെ വിട്ടേക്ക്.
ആ കുഞ്ഞിനെയും വിട്ടേക്ക്.
ദയവായി അങ്ങനെ ചെയ്യൂ.
ആ കുഞ്ഞല്ല ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
നമ്മളെല്ലാവരുമാണ്.
നമ്മളെല്ലാവരും.
ഇതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല.
പക്ഷേ ഞാനിത് ചെയ്തേ മതിയാകൂ.
ഇത് വളരെ വേദനയുള്ളതാണ്.
പക്ഷേ ഇതാണ് നീതി.
നീതി?
എങ്ങനെ?
ഇതെങ്ങനെ നീതിയാകും?
ഇതൊരു കുഞ്ഞാണ് നോഹാ.
ഇതുതന്നെ ചെയ്യാനാണ് തീരുമാനമെങ്കിൽ,
നിങ്ങളുടെ മക്കളെ നഷ്ടമാകും, ഈലയെയും നഷ്ടമാകും,
എന്നെയും നഷ്ടമാകും.
ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു നോഹാ.
എല്ലായ്പ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാത്തിനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതെല്ലാം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു.
എല്ലാവരും മരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ ക്ഷമയോടെ നിന്നു.
ഞാനും നിങ്ങളുടെ കൂടെ മരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇത്,
ഞാനൊരിക്കലും ക്ഷമിക്കില്ല.
ആണായാലും പെണ്ണായാലും, ഞാൻ ക്ഷമിക്കില്ല!
നിങ്ങൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് മരിക്കേണ്ടി വരും! എല്ലാവരാലും വെറുക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് !
നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവരാലും വെറുക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്!
അതാണ് നീതി!
അതാണ് നീതി.
ഓഹ്...
ഓഹ്.
സമയമായി.
അവനെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടികൊണ്ടുവാ.
ഒറ്റയടിക്ക് അവൻ തീരും.
വേണ്ടിവന്നാൽ ഉപയോഗിച്ചോ!
എന്നെ കൊണ്ടതിന് പറ്റുമോന്നറിയില്ല.
അവൻ നിന്റെ പെണ്ണിനെ കൊന്നു.
ഇപ്പോൾ നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നു.
ഇതാണോ നിനക്ക് വേണ്ടത്?
നിന്റെ സഹോദരി കടലിൽ കിടന്ന് മരിക്കട്ടെയെന്നാണോ?
സ്വർഗമല്ല മനുഷ്യനെ ഭരിക്കുന്നത്.
മനുഷ്യനെ ഭരിക്കുന്നത് അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.
നീ ഒരു മനുഷ്യനാണോ?
നല്ലത്.
കാരണം നീ ഒരു മനുഷ്യനാണെങ്കിൽ,
നിനക്ക് കൊല ചെയ്യാനാകും.
പക്ഷേ അയാൾ എന്റെ കൂടെ വരില്ല.
ഷെം: നന്ദി, ജെഫേത്ത്.
കുഞ്ഞിനെ നോക്കിക്കോണം.
പേടിക്കണ്ട അമ്മേ.
പുതിയൊരു ലോകത്ത് നമ്മൾ വീണ്ടും കാണും.
അച്ഛൻ.
അയ്യോ!വേണ്ട!
നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു?
ഞാൻ കരുതി നിങ്ങൾ ഒരു നല്ലമനുഷ്യനാണെന്ന്!
അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന്.
അവനറിയാം ഞാൻ എന്തായാലും ഉദ്യമം പൂർത്തിയാക്കുമെന്നത്. അതാണെന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കാരണവും.
വേറെ ഒന്നുമല്ല, മോനേ.
അമ്മേ.
സമയമായി.
വാ,എന്റെ കൂടെ വാ.
നിനക്കൊന്നുമില്ല.
ജെഫേത്ത്, മാറി നിൽക്ക്.
വാ, അകത്തേക്ക് വാ.
അങ്ങനെ തന്നെ.
നിനക്കൊന്നുമില്ല ഈല. നീയിവിടെ സുരക്ഷിതയാണ്.
അത് ഉള്ളിൽ തന്നെ കിടന്നോട്ടെ.
നിന്റെ കുഞ്ഞ് ജനിക്കുകയാണ്.
കുഞ്ഞ് വരികയാണ് ഈല.
വേറെ ഒന്നും ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കേണ്ട.
അച്ഛാ , അവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നു!
അവർ എഴുന്നേറ്റു! മൃഗങ്ങൾ പരസ്പരം ഭക്ഷിക്കുകയാണ്!
- എന്താ?
വാ.
വാ!
നമ്മളുടെ സഹായമില്ലാതെ അവയ്‌ക്ക്.
എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റില്ല.
എവിടെയാ മോനേ?
അങ്ങനെ തന്നെ.
കെയിനിന്റെ പരമ്പരയോ.
ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു,
അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടൊന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെടില്ല.
അങ്ങനെ തന്നെ.
അങ്ങനെ.
കുറച്ചു കൂടി.
ആണോ പെണ്ണോ?
എന്താ ഇത്?
ഒരു കുട്ടികൂടിയുണ്ട്.
രണ്ടെണ്ണമോ?
ഇരട്ടകൾ.
അമ്മേ, എന്താ?
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.
ക്ഷമിക്കൂ.
പെൺകുട്ടികൾ.
ഇല്ല.
ഇല്ല!
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ അയാൾ തൊടില്ല.
വേണ്ട!ഷെം!
ഷെം!
നിന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലുമ്പോൾ തന്നെ നിന്നെയും കൊല്ലേണ്ടതായിരുന്നു.
ശരി, ഇപ്പോൾ അത് തീർത്തേക്കാം.
ഇപ്പോൾ തന്നെ!
ഈ പുതിയ ഏദൻതോട്ടത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ തിന്മയൊന്നും വേരോടില്ല.
ഞങ്ങളെ വിട്! ഞങ്ങളെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടേക്ക്!
ഇവൻ എന്റേതാണ്!
ഈ പേടകവും മൃഗങ്ങളും നിന്റെ പെണ്ണുങ്ങളുമെല്ലാം ഇനി എന്റേതാണ്.
ഞാൻ എന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ പുതിയൊരു ലോകം
നിർമിക്കും!
ഇപ്പോൾ നീയൊരു മനുഷ്യനായി.
കർത്താവ് നമ്മുടെ കാര്യം മറന്നിട്ടില്ല.
അവളുടെ പേര് നെയിൽ എന്നായിരുന്നു.
അവൾ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നു.
മാന്യയുമായിരുന്നു.
അതൊരാൺകുട്ടിയാണ്.
ആൺകുട്ടിയാണ്.
മാറിനിൽക്ക്.
ആൺകുട്ടിയാണ്.
അവളെവിടെ?
അവളെവിടെയാ?
വേണ്ട,വേണ്ട.
നിങ്ങൾക്കിതിന് കഴിയില്ല.
അവർ സുന്ദരികളാണ്.
അവരോ?
നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേരെയും കൊല്ലാനാവില്ല.
നമുക്ക് വേണ്ടത് അവൻ തന്നതാണ്.
വേണ്ട, വേണ്ട!
നിങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല!
വേണ്ട!
നോഹാ!
ഈല!
നോഹാ..അരുതേ.
ഇത് എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളാണ്!
- നിങ്ങളുടെ പേരക്കുട്ടികളാണ്! - അതുകൊണ്ടൊന്നും ഞാൻ നിൽക്കില്ല.
നിങ്ങളെ തടയാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലെന്നറിയാം, പക്ഷേ അവർ കരയുകയാണ്!
അവരെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മരിക്കാനനുവദിക്കരുത്.
ഞാനവരെ ഉറക്കിക്കോട്ടെ.
അവര് സമാധാനത്തോടെ മരിച്ചോട്ടെ.
ഉയരെയുള്ള ചന്ദ്രനും
ചുറ്റുമുള്ള ഇലകളും
നിന്റെ അച്ഛനും നിനക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു.
ആ ചിറകുകളാൽ നിന്നെ പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ട്
നിന്നോട് ഉറങ്ങാൻ മന്ത്രിക്കുന്നു.
നേരം പുലരും വരെ
ആ കൈകളാൽ
പുണർന്നിടുന്നു.
നിന്റെ അച്ഛനാണാ സുഖമുള്ള കാറ്റ്
നിന്നോട് ഉറങ്ങാൻ മന്ത്രിക്കുന്നു.
നീ ഉറങ്ങുമ്പോഴും
മന്ത്രിക്കുന്നു.
നീയിത് കാണണ്ട.
ഇവരെ ഞാൻ പിടിച്ചോളാം.
വേഗം ചെയ്യ്.
വേഗം ചെയ്യ്!
എന്നെക്കൊണ്ടിതിന് പറ്റില്ല.
എല്ലാം ശരിയാകും.
കണ്ണടയ്ക്ക് ജെഫേത്ത്.
- നോഹ: ഹാമെവിടെ? - ഷെം: അവൻ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്.
നീ പോകേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല.
ഞാനിവിടെ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല.
എനിക്ക് അതിന് അർഹതയില്ല.
ഇത് നിന്നിൽനിന്ന് വീണ്ടും തുടങ്ങിയതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.
ഒരുപക്ഷേ നമ്മൾ കുറച്ചു കൂടി ദയയുള്ളവരാകാൻ പഠിക്കും.
അവൻ തിരിച്ചുവരുമോ?
ചില കാര്യങ്ങൾ മാറ്റാനൊക്കില്ല.
എനിക്കറിയണം...
നിങ്ങളെന്തിനാ അവരെ വെറുതെവിട്ടത്?
ആ രണ്ടു കൊച്ചുപെൺകുട്ടികളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹം മാത്രമേ തോന്നിയുള്ളൂ.
പിന്നെ നിങ്ങളെന്തിനാ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്നത് നോഹാ?
എന്തിനാ സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു കഴിയുന്നത്?
കാരണം ഞാനവനെ നിരാശപ്പെടുത്തി.
ഞാൻ നിങ്ങളെയെല്ലാവരെയും നിരാശപ്പെടുത്തി.
ആണോ?
അവൻ നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരു കാരണമുണ്ട് നോഹാ.
അവൻ നിങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യരുടെ തിന്മ കാണിച്ചു തന്നു.
നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ലെന്ന് അവനറിയമായിരുന്നു.
പക്ഷേ പിന്നീട് അവൻ നന്മയും കാണിച്ചു തന്നു.
കാരണം തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവസരം നിങ്ങൾക്ക് തരുന്നതിനുമുന്നേ തന്നെ ആ തീരുമാനം അവിടെ നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് നമ്മൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യരാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാനാണ്.
എന്നാൽ നിങ്ങൾ കാരുണ്യം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
സ്നേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
അവൻ നമുക്ക് വീണ്ടുമൊരു ഊഴം തന്നിരിക്കുകയാണ്.
അച്ഛനാകാൻ,
മുത്തച്ഛനാകാൻ.
ഇപ്രാവശ്യം കുറച്ചുകൂടെ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ.
വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ സഹായിക്കാൻ.
കർത്താവ്,
അവന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ ആദമിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
എന്നിട്ടീ ലോകം മേൽനോട്ടത്തിനായി അവനെ ഏല്പിച്ചു.
ആ ജന്മാവകാശം
ഇന്ന് നമ്മളിലേക്ക് കൈമാറി വന്നിരിക്കുകയാണ്.
എന്റെ അച്ഛനിലേക്കും, എന്നിലേക്കും, പിന്നെ എന്റെ മക്കളിലേക്കും.
ഷെം,
ജെഫേത്ത്.
പിന്നെ ഹാം.
ഈ ജന്മാവകാശം ഇന്ന് നിങ്ങൾക്കും
നമ്മുടെ പേരക്കുട്ടികൾക്കും നൽകുകയാണ്.
ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ കടമ,
ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുകയാണ്,
ഫലപ്രദമാകുകയും ഇരട്ടിക്കുകയും ചെയ്ത്
ഈ ഭൂമിയെ സമ്പൂർണമാക്കുക.
പരിഭാഷ: സാരംഗ് മാത്തിൽ
മലയാളം പരിഭാഷകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/groups/MSONEsubs
'നോഹാ'.
Info : E4921BA5FA0147AE1495329768E756B109073F4A